sajito 的个人资料bluetaz照片日志列表更多 工具 帮助

s sajito

尚未添加列表。
尚未添加列表。

bluetaz

第 1 张,共 8 张
7月16日

ความรัก

ความรัก...ไม่ใช่โชคชะตา
ถึงแม้...จะเกิดขึ้นมาจากความบังเอิญ

แต่ถ้า...ไม่ไขว่คว้ามา...ความรักนั้น
ก็อาจหลุดลอยไป

คงไม่ผิด...ที่จะคิด...แอบรักใครสักคน
เพราะ...ความรัก...เป็นจุดเริ่มต้นของ
มิตรภาพ...และ...เพื่อนที่แสนดี

การไขว่คว้าหา...ความรัก
มักทำได้ไม่ยากกว่า...ที่คิด

เพียงแค่ยิ้มให้กัน...สักนิด
ก็อาจกลับไปนอนคิดถึงตั้งหลายวัน

6月27日

อยากให้เธอรู้

อยากจะขอเวลาสักนิดเป็นครั้งสุดท้าย
แค่อยากรู้ว่าเธอยังรักรักกันอยู่ไหม
ไหนเคยบอกว่ารักถ้ารักแล้วทำไม
ทำเหมือนไม่ค่อยห่วงใยฉันเลย
นานแค่ไหนแล้วที่ฉันเหงาเดียวดายอย่างนี้
ทำแบบนี้จะเรียกว่ารักยังไงอยากรู้
ต้องการจบแค่นั้นหรืออยากมีฉันอยู่
ช่วยทำให้ฉันรู้ถ้ายังรักกัน
กอดฉันก่อนมันจะสายเกินไป
โอกาสสุดท้ายที่เธอจะมีในวันนี้
กอดฉันถ้าไม่อยากให้ทุกนาทีที่มี
กลายเป็นแค่นาทีแห่งความทรงจำ
อยากเจอะเธอว่าเธอจะคิดยังไงกับฉัน
สิ่งที่ฉันต้องการจะพูดก็มีแค่นี้
ถ้าไม่กอดฉันไว้ก็จากไปซะที
นี่ฉันไม่มีเวลากับเธอ
ถ้าไม่อยากกอดฉันแล้วก็จากไปซะที
อย่าทำอย่างนี้ถ้ายังอยากรักกัน
 
 
6月9日

love

รอยเท้าของความรัก

ร อ ย เ ท้ า ของ ค ว า ม รั ก . . .
อ ย า ก จํ า หรือ ลืม . . . ก็แล้วแต่เรา
จะเลือกวางไว้ตรงไหนของชีวิต

ชี วิ ต เหมือน ท ะ เ ล
ความทรงจำเหมือนร่องรอยริมทะเล
ในแต่ละวันมีร่องรอยมากมายที่ถูกประทับไว้บนหาดทราย
แต่เพียงไม่นานเรื่องราวเหล่านั้น
ก็จะถูกคลื่นซัดให้เลือนหายไป เป็นอย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่ร่องรอยของความรัก ผู้คนมักจะไม่ทิ้งมันไว้ที่ชายหาด
แต่มักจะสลักไว้บนโขดหิน
ที่ต่อให้คลื่นสาดสักกี่วันก็ใช่ว่าจะลบเลือนได้ง่ายๆ
รอยสลักบนโขดหินนั้น ต้านฝนและทนคลื่น
ปล่อยให้เป็นรอยอาลัย
ไหม้ลามเลียหัวใจไม่รู้หยุดหย่อน
จริงๆแล้วรอยเท้าของความรักเราสามารถเลือกได้เลือกที่จะวางไว้ตรงไหน
ถ้าสุขก็วางไว้ที่โขดหินเพื่อที่จะให้อยู่นานๆ
เพื่อให้กลับมาเจอและยิ้มได้ทุกครั้งที่คิดถึง
ถ้าทุกข์ก็วางไว้ที่ผืนทราย
ให้หายไปเพียงชั่วครู่ที่เกลียวคลื่นซัด
ร อ ย เ ท้ า ของ ค ว า ม รั ก . . .
อ ย า ก จํ า ห รื อ ลื ม . . .
ก็แล้วแต่เราจะเลือกวางไว้ตรงไหนของชีวิต

 

love and sea

ความรัก กับ ทะเล
 “ความรัก” ของหลายคนอาจไม่อ่อนหวาน
แต่ทุกคน (ส่วนใหญ่) อาจจะมี “ความรัก” ที่อ่อนไหว
จะมีใครบ้างที่ไม่เคยอมยิ้มคนเดียวเพราะ "ความรัก"
และจะไม่มีใครบ้างที่ “ความรัก” ไม่เคยทำให้ร้องไห้
แม้แต่ครั้งเดียว

หลายคนจึงบอกว่า “ความรัก” เป็นเหมือน “ทะเล”
มีเวลาที่นิ่งสงบ มีเวลาที่มีคลื่นลม มีเวลาที่สวยงาม และมีเวลาที่น่ากลัว
แต่ถึงอย่างไรใครต่อใครก็ยังอยากจะไปทะเล เช่นกันไม่ว่าจะอย่างไร
ใครต่อใครก็ยังอยากจะมีความรัก แม้ว่ารักนั้นจะเป็นรักข้างเดียว
แม้รักนั้นจะทำให้ทุกข์ทรมานสักเพียงใด
แม้รักจะทำให้หลับไปทั้งน้ำตาของความเสียใจก็ตาม
แล้วจะรักแบบไหน?
ให้พอดีในความอ่อนไหว ไม่จืดชืดเย็นชาจนน่าเบื่อ
ขณะเดียวกันก็มีความมั่นคงในใจ
คำตอบที่มีให้ คือ ให้ รั ก กั น แ บ บ ทะ เ ล
โดยห่วงใยกัน ให้มากเท่าเท่ากับเม็ดทรายให้อภัยกันให้ได้
เหมือนที่ทะเลไม่เคยโกรธเกลียวคลื่น ไม่ว่าคลื่นจะโหมกระหน่ำรุนแรงแค่ไหน
ในบางครั้งที่ต้องห่างไกล หัวใจก็ต้องคงมั่นได้เหมือนโขดหิน
ไม่เปลี่ยนใจง่าย ไม่อ่อนไหวไปรักคนอื่น
ให้ความอิสระเหมือนอย่างนกทะเลต้องการจากท้องฟ้า อย่ากักขังคนรักไม่ให้คบเพื่อน
ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น
ความผูกพันไม่ใช่คุก ถึงจะคบกันแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าต้องสบตาฉันคนเดียวเท่านั้น
และไม่ทำตัวเป็นเจ้าของหรือออกกฎหมายบังคับอีกคน
เพราะทะเลก็ยังไม่เคยครอบครองปลา

“ความรัก” ที่แม้จะดูอ่อนไหวและแปรปรวน
ก็จะเป็น “ความรัก” ที่มีอยู่นาน
เช่นเดียวกับที่ทะเลมีอยู่บนโลกนี้
6月5日

love

รัก....แบบไหน ที่ใจต้องการ
"เพราะรักในแบบของใคร ก็เป็นแบบของมันไม่มีแบบแผนตายตัว"
อย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่ ไม่มีประโยชน์อะไร
ที่จะคบใครสักคนเพียงเพราะอยากจะมีใครสักคน
อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจะทำได้ไม่นาน
วันหนึ่งคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรัก ที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง
อย่าหลงในรสชาติของความรักเสียจนลืมชีวิตประจำวันของตัวเอง
หรือสูญเสียความเป็นส่วนตัว

คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณโดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย
คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ
คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง ขอเพียงเดินเคียงข้างกัน 
คนที่ไม่บังคับให้คุณทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ
 
คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์และให้เกียรติคุณ
 
...
นั่นแหล่ะ คือคนที่รักคุณจริง.....

จงถนอมคนเหล่านี้ไว้ อย่าปล่อยให้เขาไปจากคุณ..
เพราะคุณจะเสียใจหากเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดีที่ควรจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น

คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน
ชีวิตคนคนหนึ่งจะมีคนที่รักคุณจริงผ่านมาสักกี่คน 
ใครที่บอกว่ารักคุณแล้วพยายามจะเปลี่ยนคุณ ดึงคุณให้เดินตามทางของเขา

เขาไม่ได้รักคุณจริงหรอก...เขารักตัวเอง จงเชื่อในพรหมลิขิต จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้
อย่าบอกว่าไม่รัก ถ้าไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้
อย่าบอกว่ารัก..ถ้าคุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล
อย่าบอกว่าไม่คิดถึง..ถ้าหัวใจไม่อาจลืม
อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้าเพิ่งจากกันไม่ถึง 1 นาที
อย่าปล่อยให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราหลุดลอยไป
ลองคุยกันมากขึ้น รับรู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายด้วยใจ
จะทำให้เรารู้ว่าเราโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้รู้จักความรัก
อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งมีน้ำตา ทั้ง ๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังดีใจ
อย่าปล่อยให้ใครอีกคนหนึ่งยิ้ม ทั้ง ๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังร้องไห้
อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งพูด ทั้ง ๆ ที่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการฟังความรักต้องมาจากความรู้สึกของคนสองคน..
อย่าให้ใครคนใดคนหนึ่งหยิบยื่น แต่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการ
ความรักเป็นเพียงสายใยบาง ๆ ที่มันถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่าง ๆ
ทั้งความอาทร ห่วงใย ห่วงหา คิดถึง
ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ความพยายามจะทำให้เราสองคนยังคงอยู่
ความไว้ใจจะทำให้ความรักของเราแข็งแกร่ง
ความซื่อสัตย์จะทำให้ความรักของเรามั่นคง
ความเสมอต้นเสมอปลายจะทำให้ความรักของเราสวยงาม
และสุดท้ายความรักก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน
สิ่งเหล่านี้จะทำให้สายใยบาง ๆ ของความรัก
กลายเป็นเชือกเส้นหนาที่ผูกคนสองคนไว้ด้วยกัน
มันจะเป็นเชือกที่มัดเราไว้ด้วยกัน เป็นเชือกที่ทำให้เราไม่อึดอัด
เราจะไม่ดิ้นรนที่จะพยายามหลุดออกจากเชือกเส้นนี้

เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว จงทำให้เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว
อย่าปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว อย่าปล่อยให้เขาเดียวดาย 
คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน อย่าลืมวันแรก ๆ ที่เรารู้สึกกับคน ๆ นี้

เขาเป็นคนดีที่สุดแล้วสำหรับเรา พยายามรักษาเขาไว้
เพราะเมื่อเขาหลุดลอยไปแล้ว เราจะไม่สามารถเรียกความรู้สึกต่าง ๆ กลับมาได้อีก
เหมือนเวลาที่ไม่สามารถย้อนเดินกลับ
ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพราะอดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว
อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน
อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้ อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน
ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป..

วันหนึ่งถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่า..
ที่เคยทำให้คุณมีความสุขระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว..จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก
เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพเดิมเพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา..
ลองเดินต่อไปสิ..บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต
ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้...